Wetenschappelijk onderzoek

Aanleiding

Bij de behandeling van kinderen met dyslexie in onze praktijk valt het regelmatig op, dat het voor deze kinderen moeilijk is om de aandacht te richten en vast te houden. Het kan zijn dat dit komt omdat de kinderen bezig zijn met iets dat ze niet goed kunnen en dus niet leuk vinden om te doen. Het kan ook zijn dat dit komt omdat er tevens sprake zou zijn van een aandachttekort.
Daarom is er in het schooljaar 2007/2008 in onze praktijk onderzoek gedaan naar het verband tussen dyslexie en aandachtproblemen. Dit wetenschappelijk onderzoek werd uitgevoerd door twee studentes van de Radboud Universiteit Nijmegen onder begeleiding van prof. dr. Anna Bosman.

Het onderzoek

Het doel van het onderzoek was inzicht te krijgen in de relatie tussen dyslexie en aandacht en de rol van het geheugen. In onze praktijk werden kinderen met de diagnose dyslexie gevraagd deel te nemen aan het onderzoek. De controlegroep bestond uit leeftijdgematchte kinderen van twee basisscholen elders in het land. Voor het onderzoek naar de aandacht is gebruik gemaakt van de TEA-Ch, een aandacht- en concentratietest voor kinderen, die drie gebieden meet, t.w. selectieve, volgehouden en controle aandacht. De capaciteit van het verbale lange duurgeheugen, het werkgeheugen en de mate van automatisering bij de basisrekenvaardigheden, gemeten met resp. de 12-woorden test, de (backward) digit recall en de Tempo Toets Rekenen, werden als evt. verklarende factoren in het onderzoek meegenomen.

Resultaten

Uit het onderzoek bleek, dat er inderdaad een relatie bestaat tussen dyslexie en aandacht: de groep kinderen met dyslexie scoorde significant lager op volgehouden en controle aandacht dan de groep kinderen zonder dyslexie; er was geen verschil tussen de groepen bij selectieve aandacht. Alleen het verbale lange duurgeheugen kon de relatie tussen dyslexie en volgehouden aandacht verklaren: een fonologisch tekort leidt nl. tot een tekort in de toegankelijkheid van taalkennis en als de aandacht wordt afgeleid wordt het ophalen van informatie uit het verbale lange duurgeheugen bemoeilijkt. Het feit dat er geen verschil tussen de twee groepen bestond op het gebied van selectieve aandacht kan verklaard worden door het gegeven, dat de subtests die selectieve aandacht meten niet verbaal van aard zijn.

Wetenschappelijk onderzoek

 
 
de praktijk |  contact |  medewerkers |  samenwerking |  tarieven |  links